هادی تونز : از سایت ایران کارتون  شروع کنیم ، چطور شد که ایران کارتون شروع به کار کرد؟
شجاعی : سایت ایران کارتون ، شش سال پیش با هدف این که کاریکاتور ایران را در معرض دید همه ی مردم جهان قرار دهد  و به نوعی کاریکاتور ایران را بین المللی کند ، شروع به کار کرد . سایت با همکاری مادی و معنوی 8-7 نفر از بچه های کاریکاتوریست به تدریج به جلو پیش رفت و با برگزاری مسابقات مختلف که با حمایت سازمان فرهنگی ، هنری شهرداری تهران برگزارشد ، بیش از پیش شناخته شد .

هادی تونز : در سایت ایران کارتون چه خبر است ؟
شجاعی : ما در سایت ایران کارتون به معرفی هنرمندان کاریکاتوریست می پردازیم و نگاهی هم به جریانات روز کاریکاتور ایران و جهان داریم . اهداف دیگر سایت برگزاری مسابقات مختلف در زمینه ی کاریکاتور است و بخش جدیدی هم که به سایت اضافه شده است بخش انیمیشن های فلش ( flash ) است با این دید که کاریکاتور با اضافه کردن عنصری به نام جان بخشی تبدیل به انیمیشن می شود .

هادی تونز : آیا در همه جای دنیا رسم است که صرفا  کاریکاتوریستها به انیمیشن روی می آورند؟
شجاعی : نه ، ببین ، علت اصلی این که کاریکاتوریستها در ایران به انیمیشن روی می آورند مسائل معیشتی است . متاسفانه نشریاتی که از ستون ثابتی برای کاریکاتور استفاده می کنند بسیار کم است و یا مسئولین مطبوعات تعریف درستی از کاریکاتور در ذهن ندارند و حتی گاهی از ارائه ی کاریکاتور در نشریه ی خود هراس دارند که این باعث می شود که حضور کاریکاتور در نشریات روز به روز کم تر می شود . البته همین بهانه ی خوبی ست که کاریکاتوریستها به حوزه های دیگری تصویر سازی ، گرافیک تبلیغاتی و انیمیشن روی بیاورند . دوستانی مثل حمید بهرامی و فائز علیدوستی از این جمله اند که کار انیمیشن می کنند . این دوستان با توانمندیشان موفق شدند که در انیمیشن هم موفق باشند و چه خوب است یادی هم از بهرام عظیمی بکنم که همه شاهد بودند انیمیشن های راهنمایی و رانندگی او چقدر موفق و تاثیر گذار بود .

هادی تونز : در این زمینه ، خانه ی کاریکاتور رایزنی خاصی با نهادی انجام نداده است ؟
شجاعی : متاسفانه حمایت ها در این زمینه بسیار کم است اما مثلا در کشور هایی مثل آمریکا یا ژاپن ، انیمیشن به دید صنعت نگاه می شود و این باعث می شود هم در آمد فوق العاده ای داشته باشند و هم استقبال عمومی از آن بسیار بالا باشد . اگر سرمایه وجود داشته باشد ، هنرمند خیلی راحت تر می تواند کار کند . در ژاپن در بین ده مرد ثروتمند این کشور شش نفر فعال انیمیشن و کمیک استریپ هستند . در آمد حاصل از انیمیشن در ژاپن سه برابر در آمد ایران از نفت است .

هادی تونز : این که در ژاپن ، انیمیشن و کمیک استریپ تبدیل به یک صنعت شده ، باعث نمی شود از بار هنری آن کاسته شود ؟ همان اتفاقی که شاید در مقوله ی سینما برای بعضی از فیلمهای هالیوودی افتاده است ؟
شجاعی : بستگی به هنرمند دارد . خب ، وقتی کار فرما می خواهد کاری ارائه کند ، نظرات خاص خودش را اعمال می کند . شاید به مقدار کمی تاثیر داشته باشد اما تجربه نشان داده که کار صنعتی می تواند هنری هم باشد. به عنوان مثال آقای جرالد اسکارف ، فیلم هرکول رو شخصیت پردازی می کند و همه ی انیماتورهای دیسنی روی آن کار می کنند و همه شاهد آن هستند که انیمیشن هرکول بسیار کار خوبی از آب در آمده است . در حالی که انیمیشن هرکول هم جنبه ی صنعتی دارد و هم جنبه ی هنری .

هادی تونز : در ایران هم از این موارد وجود دارد ؟  
شجاعی : بله ، مثلا کارهای زرتشت سلطانی در تبلیغات محصولات روزانه که نشان می داد یک کاریکاتوریست می تواند در کارهای تبلیغاتی هم موفق ظاهر شود .

هادی تونز : امروز در ایران شاهد هستیم که علاوه بر کاریکاتوریست ها که از طبقه خاص جامعه هستند ، مخاطبان اصلی کاریکاتور هم از همین طبقه هستند . چگونه می شود که کاریکاتور را به لایه های دیگر جامعه کشاند ؟
شجاعی : به خاطر این که این بخش از جامعه بیشتر درگیر مسائل اجتماعی و سیاسی  هستند و قاعدتا به خاطر گرایشی که هنرمند به اتفاقات سیاسی دارد ، کاریکاتور برای این بخش از مخاطبین بیشتر ملموس هست . با نگاه به هنرمندانی مثل : افشین سبوکی و یا فیروزه مظفری در می یابیم که طنزشان مقداری مودبانه تر است . کارهای آنها از جنجال و حاشیه پردازی به دور است . خود من هم سعی نکردم کاریکاتور را به گونه ای کار کنم تا به آدم خاصی طعنه بزنم . البته به نظر من کاریکاتوریست های ما که کار سیاسی می کنند جایگاه با ارزش و محفوظی دارند . ولی به نظرم کاریکاتورهای سیاسی ماندگار نیستند . فقط در مقطع خاصی دارای مفهوم هستند . من هم سعی می کنم که اگر کار سیاسی می کنم به جنبه ی کلی آن بپردازم . مثلا جنگ عراق با ایران یا مثلا کتابی کار کردم با نام توصیه به به سربازهای آمریکایی / مثلا در این مجموعه کار به شخص خاصی ( مثلا جرج بوش ) اشاره نکردم و به هرجهت در کتاب و مقدمه اش هم فقط می خواستم بگویم که آنها خودشان را به زحمت انداخته اند و آلت دست شده اند . در آن کتاب سعی کردم محدود فکر نکنم تا کارم ماندگارتر شود .

هادی تونز : چندی پیش افشین سبوکی بار سفر بست و رفت ، این مهاجرت کاریکاتوریست ها هم کم کم دارد اپیدمی می شود .
شجاعی : وقتی که توجه مسئولین به کاریکاتور وجود نداشته باشد کاریکاتوریستها به ناچار به فضایی مهاجرت می کنند که مورد توجه واقع شوند .به نظر می آید که امید به آینده در بچه های کاریکاتور بسیار کم رنگ شده است شاید آنها فکر می کنند که حضورشان در اینجا بی فایده است .