An article by Yahya Tadayon about 9th cartoon bienial
2009-12-16
Yahya Tadayon


طرح: استاینبرگ
يك مساوي است با چند ؟/ یادداشتی از يحيي تدين به بهانه برگزاری نهمین دوسالانه بین المللی کاریکاتور تهران
1388-09-25
یحیی تدین



در شرايطي كه حدود 170 هنرمند كارتونيست به خاطر حوادث پس از انتخابات خواستار تحريم دوسالانه كاريكاتور بودند ، مديريت خانه كاريكاتور به عنوان دبیر دوسالانه بجاي همراهي ، با تصميمي يك جانبه در مسير مخالف گام بر داشت. در اين معادله كه آيا راي يكنفر برابر است با راي حدود يكصد و هفتاد نفر ، چندان اتفاق نظري وجود ندارد و اين منطق به علت ماهيت قدرت طلبانه خود هيچگاه به طور آشكارا مورد توجه افراد صاحب ذوق قرار نگرفته است. با اين همه تاريخ مي آموزد شرايط تكصدائي يك شبه به وجود نيامده يلكه متاثر از يك فرايند نسبتا طولاني است كه اگر منصفانه قضاوت كنيم هر يك سهمي هر چند كوچك ، در توسعه آن داشته ايم. در طول سالهاي گذشته شاهد بوده ايم هر موقع به مناسبتي جشنواره بين المللي كاريكاتور برگزار شده، سخنگوي خانه كاريكاتور در رسانه هاي مختلف  از رشد و بالندگي موقعيت كارتونيست هاي ايراني سخن گفته ولي در عوض وقتي با جريان حذف، بيكاري و يا دستگيري آنان مواجه شده با بي اعتنائي از كنار آن گذشته است.
 بد نيست براي كنجكاوي از ايشان بپرسم اگر كارتونيستي پس از سالها تجربه به جاي فعاليت در عرصه مطبوعات، در  وضعيتي قرار بگيرد  كه مجبور شود اوقات خود را در كنج خانه يا مترو سواري بگذراند چه احساسي  به او دست مي دهد و موضع خود را چگونه منعكس مي كند 1 ؟ بدون ترديد داشتن مسئوليت دولتي براي هر مديري محدوديت هائي را نيز تحميل مي كند و مسلما دوستان هنرمند ما نيز چندان توقع عمليات آكروباتيك از چنين عزيزاني ندارند ، اما در عين حال سكوت و انفعال مداوم در هر شرايطي را نيز نمي پذيرند و توجيه هر كاري را به هر قيمتي معقول نمي پندارند. از آنجائي كه ضرورت زمانه فعلي احترام به راي ديگران و نيز آزاديخواهي است از مديريت خانه مي پرسم آيا آمادگي دارد در چنين موقعيتي از عملكردهاي گذشته خود  در مقابل نقطه نظرات معترضين دفاع كند؟ و آيا حاضر است براي ترميم دوباره خانه، مديريت كارها را حداقل براي مدتي كوتاه به فردي كه ساير هنرمندان كارتونيست او را انتخاب مي كنند  بسپارد ؟  اميدوارم كارتون خوابهاي عزيز با بزرگواري ، اين پيشنهاد را مورد توجه قرار دهند.


پانوشت :
1- مصاحبه  كيوان زرگري با فيروزه مظفري
http://www.persiancartoon.com/news.php?news_uid=3752





علیرضا : جک سال برای کاریکاتوریستها : خانه کاریکاتور پس از پشت سر گذاشتن موفقیت آمیز نهمین دوسالانه کاریکاتور یک مسابقه کاریکاتور با موضوع فجر را برای دهه فجر تدارک دیده که بین المللی هم هست !!!
افشین : پرویز جان ماجرا را خوب به قلمی کردی ! آنطور که شایسته بود
پرویز دوم: دست اندرکاران دوسالانه که با ژستی روشنفکرانه از بیانیه تحریم کنندگان به خاطر این عبارت که : "اکنون موقع خندیدن و خنداندان توسط کاریکاتور نیست" ایراد میگرفتند و مدعی بودند که کاریکاتور میتواتد طنز سیاه هم باشد و خنده دار نباشد . پس چطور خودشان لو گوی ترسان دوسالانه را ناگهان تبدیل به لوگوی خندان کردند و آب از آب هم تکان نخورد؟ لابد به اعتقاد آنان در شرایط خشونت بار و غم انگیز فعلی، باید جشن کاریکاتور گرفت و به ریش تحریم کنندگان و مردم دردکشیده، خندید!
م: مدتهاست که شدیم مثل کشورهای بلوک شرق ! افسردگی و فرار هنرمندان از کشور !
کارتونیست: کاری که نباید میشد شد و به کارتونیستهای ایرانی با برگزاری دوسالانه اهانت شد ودرواقع به خون مظلومان بی اعتنایی .شما هر کاری بکنید هرگز این لکه ننگ پاک نمیشه.ممکنه حالا که هرکاری خواستن کردن وآمارای بلندبالاشون و دادن برای جلب نظر مخالفان حرکتی بشه ولی به نظر من ساختگی وموقتی است ودوباره موقع تصمیمات اساسی که میشه ....من افتخار میکنم که توی دوسالانه شرکت نکردم.
محمد حسين نيرومند: مسئول محترم پرشين كارتون باسلام
در هفته هاي اخير دوستان كاريكاتوريست ما مطالبي را در سايت پرشين كارتون در ارتباط با دوسالانه بين المللي كاريكاتور تهران مطرح كرده اند كه به نظرم لازم است به برخي از پرسش هاي بيان شده پاسخ گفت از اين رو از جنابعالي تقاضامندم زمينه درج اين مطالب را در سايت پرشين كارتون فراهم نماييد .
با تشكر
محمدحسين نيرومند
بدون مقدمه از آخرين مطلب نگاشته شده توسط جناب آقاي تدين شروع مي كنم وبه مطالب بولد شده پاسخ مي گوييم .

يك مساوي است با چند ؟/ یادداشتی از يحيي تدين به بهانه برگزاری نهمین دوسالانه بین المللی کاریکاتور تهران
1388-09-25
یحیی تدین


در شرايطي كه حدود 170 هنرمند كارتونيست به خاطر حوادث پس از انتخابات خواستار تحريم دوسالانه كاريكاتور بودند ، مديريت خانه كاريكاتور به عنوان دبیر دوسالانه بجاي همراهي ، با تصميمي يك جانبه در مسير مخالف گام بر داشت. در اين معادله كه آيا راي يكنفر برابر است با راي حدود يكصد و هفتاد نفر ، چندان اتفاق نظري وجود ندارد و اين منطق به علت ماهيت قدرت طلبانه خود هيچگاه به طور آشكارا مورد توجه افراد صاحب ذوق قرار نگرفته است. با اين همه تاريخ مي آموزد شرايط تكصدائي يك شبه به وجود نيامده يلكه متاثر از يك فرايند نسبتا طولاني است كه اگر منصفانه قضاوت كنيم هر يك سهمي هر چند كوچك ، در توسعه آن داشته ايم. در طول سالهاي گذشته شاهد بوده ايم هر موقع به مناسبتي جشنواره بين المللي كاريكاتور برگزار شده، سخنگوي خانه كاريكاتور در رسانه هاي مختلف از رشد و بالندگي موقعيت كارتونيست هاي ايراني سخن گفته ولي در عوض وقتي با جريان حذف، بيكاري و يا دستگيري آنان مواجه شده با بي اعتنائي از كنار آن گذشته است.
بد نيست براي كنجكاوي از ايشان بپرسم اگر كارتونيستي پس از سالها تجربه به جاي فعاليت در عرصه مطبوعات، در وضعيتي قرار بگيرد كه مجبور شود اوقات خود را در كنج خانه يا مترو سواري بگذراند چه احساسي به او دست مي دهد و موضع خود را چگونه منعكس مي كند 1 ؟ بدون ترديد داشتن مسئوليت دولتي براي هر مديري محدوديت هائي را نيز تحميل مي كند و مسلما دوستان هنرمند ما نيز چندان توقع عمليات آكروباتيك از چنين عزيزاني ندارند ، اما در عين حال سكوت و انفعال مداوم در هر شرايطي را نيز نمي پذيرند و توجيه هر كاري را به هر قيمتي معقول نمي پندارند. از آنجائي كه ضرورت زمانه فعلي احترام به راي ديگران و نيز آزاديخواهي است از مديريت خانه مي پرسم آيا آمادگي دارد در چنين موقعيتي از عملكردهاي گذشته خود در مقابل نقطه نظرات معترضين دفاع كند؟ و آيا حاضر است براي ترميم دوباره خانه، مديريت كارها را حداقل براي مدتي كوتاه به فردي كه ساير هنرمندان كارتونيست او را انتخاب مي كنند بسپارد ؟ اميدوارم كارتون خوابهاي عزيز با بزرگواري ، اين پيشنهاد را مورد توجه قرار دهند.
1- پاسخ اين پرسش كه چرا و به چه علت من وبرخي ازكاريكاتوريست ها با تحريم همراهي نكرديم را به پايان مطالبم موكول مي كنم .
2- نمي توانم درك كنم كه چگونه نويسنده محترم به اين نتيجه رسيده است . خوب است حداقل به جلسه برگزار شده در خانه كاريكاتور، داوران ايراني دوسالانه والبته به آثار راه يافته هنرمندان ايراني به نمايشگاه دقت مي نمودند.
3- دوست عزيز اشتباه است اگر فكر كنيد مدير خانه كاريكاتور متوجه اين نكا تي گفته ايد نيست .او هر شب ، طول چند كوچه به عرض يك متر را طي مي كند تا در انتهايي كوچه اي بن بست ، به خانه اش برسد . آپارتماني 60 متري در محله هاشمي . در محله هاشمي پنجره هابه هم مشرف اند. ديوار ها نازك . اوساله هاست كه اين صدا ها را مي شنود. اينكه در قبال آنچه مي شنود چه كرده است را روزي خواهم گفت..
4- آيا شما به راي اكثريت احترام گذاشتيد كه چنين انتظاري از ديگران داريد؟
5- تقريبا اين خواسته در تمايي متن هايي ارايه شده آمده است . به عنوان عضو هيات مديره سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران توجه دوستان را به اين نكته جلب مي كنم كه خانه كاريكاتور متعلق به سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران است و انتصاب مديران توسط آن سازمان انجام مي گيرد . آقاي شجاعي همانند همه كارمندان خانه كاريكاتور توسط مديران سازمان برگزيده مي شود.
دوستان عزيز كارتون خواب ! راه خانه دار شدن به صورت اصولي اين نيست كه خانه كاريكاتور در اختيار شما قرار گيرد . تنها راه خانه دارشدن جماعت كاريكاتوريست اين است كه نخست صنف تشكيل دهند ، سپس با مجاهدت ! مكاني را از نهاد هاي مختلف - مثلا شهرداري- براي صنف تملك كنند. همانند خانه سينما.

نود! / نقد آماری امین مویدی به نهمین دوسالانه بین المللی کاریکاتور تهران
1388-09-22

امین مویدی


در باب نقش تعيين کننده و نجات دهنده عدد 90 در دوسالانه نهم کاریکاتور تهران (اهواز!)
اگر در دوایر یاسازمان های دولتی یا نیمه دولتی کارکرده باشید به خوبی می دانید که اکثر مدیران قبل از آنکه به کیفیت و زیرساخت بیاندیشند در پی کمیت و بیلان و آمارند . آنچنان به بازی با آمار و ارقام مهارت دارند که در چشم برهم زدنی می توانندکارنامه ناموفق و ضعيفشان را به ضرب و زور چندتا آمار و گراف و شکل حتی بعضاً غیرواقعی و با تاکید ناموزون به روی یک رقم برای پنهان کردن نقاط ضعف ، توجیه کنند و حتی منتقدانشان را نیز بهت زده سازند .
این شگرد اما برای بسیاری از اشنایان به آمار و مدیریت بیلانی آنقدر کهنه شده که به آن اعتماد نمی کنند و کمیت را مساوی موفقیت و کیفیت نمی دانند . مرض مدیریت بیلانی این روزها به برخی از دوستان ما هم سرایت کرده است و به استناد برخي از ارقام ، تنها به قاضی می روند و سرافرازانه و راضي ، به دست خود موفقیت و ركورد دیگری را در کارنامه مدیریت شان درج می کنند .
این روزها بسیار شنیده اید و خوانده اید که « در دوسالانه نهم بیش از هفتصد اثر از هنرمندان کاریکاتوریست ایرانی و نود کشور دنیا در معرض دید ...
مجسن اسدی: با سلام و احترام
من با بعضی از سیاست های خانه کاریکاتور موافق نیستم، ولی این دلیل نمی شود که شرط انصاف را رعایت نکنیم.
شجاعی اعلام کرد به دلیل وجود هنرمندان پیشکسوت و اینکه در مقابل آنان کسی نیست جایزه اش را به خانواده یک شهید هدیه کرد.
امیدوارم مطلبم سانسور نشود و واقعا اگر می خواهیم کسی را مورد انتقاد قرار دهیم همه جنبه های مثبت و منفی اش را با هم در نظر بگیریم.
دوستدار سایت وزین شما و خصوصا آقای حیدری که سمبل مقاومت به شمار می روند.
کارتونیست آزاد: خوشحالم که کاری به دوسالانه نفرستادم تا مجبور نباشم در جلسه اختتامیه شاهد سخنوری امثال آقای بذرپاشی باشم که همه از ارتباط فامیلی ایشون و دلیل پستی که دارند اطلاع داریم
خانه کاریکاتور آبروی کاریکاتور ایران را برد
یک کارتونیست: یکی به من بگه از مسعود شجاعی باتجربه تر و پیشکسوت تر وجود نداشته که توی جشنواره طنز تهران بعنوان پیشکسوت کاریکاتوریستها ازش تقدیر بشه!!!!!!!!!!!!
امید یزدانی: آمار سازی از کشورهایی که بالاخره اسامی آنها را باید اعلام کنند تا پیگیری کنیم آیا در آن کشور اصلا کاریکاتوریستی به آن نام وجود دارد یا نه از جمله اشتباهات این دوره دوسالانه بود. اعتراض یا سکوت سایتها ی کاریکاتور ایرانی در مقابل این رویداد آیا نشانگر بغض جامعه کاریکاتور از متولیان خانه نیست؟ کاریکاتوریستها حق دارند مثل جناب آقای تدین صدای وجدان برخی را به گوششان برسانند.سخره گرفتن این همه اسم مهم در مقابل میکروفون تنها ابزاری بودن کارهای خوب قبلی متولیان را نشان داد.نحوه خرج بودجه بیت المال آیا باید توسط دو نفر برای هنرمندان تصمیم گیری شود؟آیا دوسالانه محلی برای دعوت از دوستان برای داوری و بده بستان با آنها و جایزه و حق الزحمه دادن به حامیانمان نشده است؟
علی: پیشنهاد جالبی نیست ! بر فرض محال اگر یک نفر دیگر هم رئیس خانه شود !؟!؟ چه می شود ؟ زمانی که حیات هنری یک هنرمند از او گرفته شود و یا خاک انزوا بر سرش پاشیده باشد ؟! زمانی که در روزنامه و سایت ایران کارتون طوری ماجرا عنوان می شود که انگار عدم حضور 99 درصد از کارتونیستهای حرفه ای اصلاً مهم نیست و تازه این جشنواره بهتر از قبل هم برگزار شده !؟ حالا رئیس خانه کاریکاتور هر که باشد ! فرقی ندارد ! ارزش هنری کار تمام دوستان بالاست اما شما کار نفر اول بخش آزاد را ببینید !؟! کل ماجرا مشخص است !

نظرات شما پس از مشاهده توسط مدیر سایت منتشر خواهند شد.


نام:

ایمیل:

وب سایت:


متن پیام:








"ديويد لواين" هنرمندي كه عادلانه قضاوت مي كرد/ مقاله اي از يحيي تدين 1389-05-22 An article about David Levine by Yahya Tadayon
قلم و اسلحه/ كارتوني از يحيي تدين 1389-01-20 A cartoon by Yahya Tadayon
تروريست اتمي/ كارتوني از يحيي تدين 1389-01-17 Atomic terorism/ a cartoon by Yahya Tadayon
برگ و طناب/ کارتونی از یحیی تدین 1388-12-15 Aa cartoon by Yahya Tadayon



آشپزخانه نبايد اپن باشد!/ كارتوني از فيروزه مظفري 1389-05-22 A cartoon by Firoozeh Mozaffari
سلمان طاهري در گفتگو با گپ لند:مشکل کاریکاتوریست چهره ، اقتصاد است 1389-05-22 Interview with Salman Taheri
"ديويد لواين" هنرمندي كه عادلانه قضاوت مي كرد/ مقاله اي از يحيي تدين 1389-05-22 An article about David Levine by Yahya Tadayon
پيشكش/ كارتوني از محمد طحاني 1389-05-22 A cartoon by Mohammad Tahani
اريك كلپتون به قلم بزرگمهر حسين پور 1389-05-17 Caricature of Eric_Clapton by Bozorgmehr Hosseinpour
كلك ترافيكي/ كارتوني از كيوان زرگري 1389-05-17 A cartoon by Keyvan Zargari
ورود ممنوع/ كارتوني از هادي حيدري به مناسبت روز خبرنگار 1389-05-17 Forbiden/ A cartoon by Hadi Heidari
كاريكاتور چهره لئوناردو دي كاپريو به قلم جيسون سيلر 1389-05-08 Aricature of Leonardo Dicaprio by Jasin Seiler
مسابقه روزانه كاريكاتور در نخستين جشنواره مشاركت شهروندي و خدمات شهري 1389-05-08
راه اندازي صفحه «كارتون» در روزنامه شرق 1389-05-05 Cartoonland pae in Shargh newspaper