امروز روز تولد من بود اما چه تولدی! روزی که با خبر دستگیری هادی حیدری شروع شد.
وقتی پسرم پارسا این خبر را شنید علت دستگیری هادی را جویا شد؟ پیش از این به پسرمان یاد داده‌ایم که زندان جای بزهکاران است. جای دزدان و قاتلان و جنایت‌پیشه‌گان، کلاه‌برداران و قانون‌شکنان و متقلبان. اما هادی کدام یک از این‌ها بود؟ چه توضیحی می‌توانم برای پسرم بدهم. اگر جواب این سوال را می‌دانستم شاید می‌شد به زبان کودکانه برایش بازگو کنم اما جوابی نمی‌یابم.
همان‌طور که برای دستگیری دیگر دوستانم پاسخی نیافتم. دوستانی مثل محمد قوچانی و زیدآبادی و سعید متین‌پور و...
چه چیزی می‌توانم بگویم؟ بگویم که این‌ها سرشناس بودند و سرشان به تنشان می‌ارزید؟ بگویم که جزو موفق‌ترین‌ها بودند که باسواد بودند و با مطالعه؟ چه بگویم؟هرچه که بگویم منزلت‌شان را بالا و بالاتر می‌برد. چه چیزی می‌تواند پسر ده ساله‌ام را متقاعد کند؟ نمی‌دانم خانواده هادی چه توضیحی برای دختر دو ساله‌اش «باران»؛ بارانی که تمام زندگی اوست داده‌اند؟ مگر کار ما کاریکاتوریست‌ها چیزی جز انتقاد است؟ پس مشکل کجاست؟
از سال 1376 درست از زمان انتشار جامعه، هادی را می‌شناسم. با سواد، مومن و با پشتکار است. درست همان خصوصیاتی را دارد که بیشتر پدرها و مادرهای ایرانی می‌خواهند به کودکانشان بیاموزند. حال این هادی است با همان آینده‌ای که می‌خواهیم برای کودکانمان بسازیم. آیا ما اشتباه می‌کنیم؟
گناه هادی و افرادی چون او چیست؟ فهم درک و سواد؟ آیا این‌گونه می‌خواهیم به کودکانمان بیاموزیم؟ بگوییم که نیاموزند مبادا که سر از زندان در آورند؟ بی‌شک این‌گونه نیست و نباید باشد پس بیایید به کودکانمان و به آینده آنها بیاندیشیم و هرچه زودتر جلوی این برخورد توجیه‌ناپذیر و ناصواب را بگیریم و بار دیگر به کودکانمان این‌بار با اطمینان بیاموزیم که زندان جای بزهکاران است. جای دزدان و قاتلان و جنایت‌پیشه‌گان، کلاه‌برداران، قانون شکنان و متقلبان.