هادی حیدری
3 سال پیش در چنین روزی یعنی اول بهمن ماه 1384، روزنامه ای غیردولتی و خصوصی به نام «اعتماد ملی» آغاز به انتشار کرد.
اعتماد ملی را با ستون روزانه کاریکاتور به راه انداختیم. یادم هست که 4 ماه پیش از انتشار روزنامه در اولین حلقه گروهی  5 یا 6 نفره قرار گرفتم که فکرهای بزرگی در پی انتشار این رونامه در سر داشت.
آن روز به عنوان مدیر هنری اعتماد ملی وارد کار شدم اما از همان نخستین جلسه، موضوع راه اندازی یک ستون روزانه کاریکاتور را هم پیشنهاد دادم که خوشبختانه مورد استقبال و حمایت این گروه قرار گرفت.
خوب یادم هست که طراحی لوگو و ساختار روزنامه را به حسن کریم زاده پیشنهاد دادم که حسن نیز با طراحی لوگویی فاخر، نام روزنامه اعتماد ملی را ماندگار کرد.
روزهایی که با مشورت یکدیگر در پی رسیدن به طراحی مورد نظر بودیم، از حسن خواستم که اگر نامی مناسب برای ستون کاریکاتور به ذهنش می رسد بگوید. «ضربان تصویر» نامی بود که به پیشنهاد حسن بر این ستون گذاشتم .
در روزهای منتهی به آغاز انتشار، گروهی از همکاران کارتونیستم را برای راه اندازی ستون کاریکاتور به یاری طلبیدم و با همراهی آنان، حرکتی محکم و تاثیرگذار را پایه ریزی کردیم.
یادم هست که ضربان تصویر در همان ماه های اول جای خود را برای مخاطبانش باز کرد و مخاطبانی بودند که به بخش پیام های مردمی روزنامه تلفن می زدند و این جمله را می گفتند که اولین صفحه ای را که از روزنامه می بینند، صفحه 16 و ستون کاریکاتور است.
حمایت مسوولان رونامه باعث شد سوژه هایی را در قالب کاریکاتور منتشر کنیم که در سال های بعد، به دلیل فشارهای فزاینده حکومت، دیگر نتوانستیم به محدوده آن ها هم نزدیک شویم!
رفته رفته بر تعداد همکاران کارتونیستم اضافه شد و این فضای کوچک، به میزان وسعش، کاریکاتوریست هایی را گرد هم آورد که به دنبال خلق ایده های نو بودند.
وقتی لیست دوستان همکار کارتونیستم را برای نوشتن این یادداشت جستجو می کردم، تعداد آنان به بیش از 30 نفر رسید!
روزنامه اعتماد ملی، امروز و در آستانه 3 سالگی، 840 شماره منتشر کرده است و به همین تعداد و بدون وقفه ستون کاریکاتور را پابرجا نگه داشتیم.
امروز اعتماد ملی ،تنها روزنامه اصلاح طلب خصوصی با این تیراژ و تاثیرگذاری است که بدون وقفه به انتشار ستون کاریکاتور روزانه پرداخته است.
این مهم، از طرفی باعث افتخار و خوشحالی است اما از سویی جای تاسف دارد که اولا چرا روزنامه های دیگر اصلاح طلب، ستون ثابت کاریکاتور ندارند و دیگر آن که چرا بسیاری از روزنامه های این طیف، به محاق توقیف رفته اند؟
توفیق این 3 سال را مرهون همراهی تمامی دوستان کارتونیست و طراح هستم که با خلق آثاری ماندگار به غنای این ستون روزنامه افزودند. کسانی که از ابتدا تا اینک همراهم بودند و کسانی که به شکل مقطعی و جسته گریخته به یاری ما آمدند.
مناسب می بینم که نام آنان را در این یادداشت بیاورم و از تمامی آنان به دلیل همکاری صمیمانه شان، تشکر و قدردانی کنم. نام ها به ترتیب الفبا از این قرارند:
1- آروین
2- ادیک بغوسیان
3- یحیی تدین
4- نیما جمالی
5- علی جهانشاهی
6- بزرگمهر حسین پور
7- محمد خدادادی
8- گل محمد خداوردی زاده
9- علی درخشی
10- کامبیز درم بخش
11- داریوش رادپور
12- جمال رحمتی
13- اردشیر رستمی
14- مصطفی رمضانی
15- کیوان زرگری
16- آفرین ساجدی
17- افشین سبوکی
18- داود شهیدی
19- حسین صافی
20- مسعود ضیایی زردخشویی
21- فرهاد فروتنیان
22- حسن کریم زاده
23- مهدی کریم زاده
24- شاهین کلانتری
25- نیک آهنگ کوثر
26- قاسم لطفی
27- حمیدرضا مسیبی
28- فیروزه مظفری
29- توکا نیستانی
30- مانا نیستانی
31- سعید نوروزی
32- مهناز یزدانی
و . . .

ابتدای انتشار روزنامه اعتماد ملی، تصوری از آینده نداشتیم و نمی دانستیم که تا کجا پیش خواهیم رفت و توقیف در چه زمانی به سراغمان می آید. اکنون نیز همین حال و روز را داریم اما خوشحالیم که لا اقل تا امروز پیش آمدیم و به آینده امیدواریم.