خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - هنرهاي تجسمي
دومين نمايشگاه آثار اردشير محصص 14 ارديبهشت ماه جاري در تهران برپا مي‌شود.
به گزارش بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين نمايشگاه حدود 15 اثر اين هنرمند طراح،‌ تصويرساز و كاريكاتوريست ايراني مقيم آمريكا در گالري "هما" به‌نمايش درمي‌آيد.
او كه جايگاه روشني در تصويرسازي و كاريكاتور ايران دارد، اين روزها در آستانه‌ي هفتمين دهه‌ي زندگي به‌خاطر بيماري پاركينسون، قادر به فعاليت جدي و بيشتري نيست.
در اين نمايشگاه مجموعه‌ي آثار منتشر شده‌ي محصص از جمله با اردشير و صورتك‌هايش‌، اردشير و هواي توفاني، تشريفات، شناسنامه، لحظه‌ها، وقايع‌ اتفاقيه، طرح‌هاي آزاد، كافرنامه، ديباچه‌ و تبريكات، نيز به‌نمايش گذاشته مي‌شوند.
نمايشگاه يادشده تا 31 ارديبهشت ماه جاري از ساعت 10 تا 13 و 16 تا 20 در محل گالري هما واقع در خيابان وليعصر (عج)، بالاتر از بزرگراه نيايش، كوچه رحيمي (چهرازي)، شماره‌ي 27 ، برپا خواهد بود.
اردشير محصص در 18 شهريورماه 1317 در رشت‌ از مادري شاعر و پدري قاضي به‌ دنيا آمد و در سال‌ 1341 از دانشكده‌ حقوق‌ دانشگاه‌ تهران‌ ليسانس‌ گرفت‌.
محصص با اين‌كه‌ از كودكي طراحي مي‌كرد‌، اما سال‌ آخر دانشكده‌، طراحي براي او به‌عنوان‌ حرفه‌ و مهم‌ترين‌ كار زندگي‌اش‌ شد.
پس از پايان‌ تحصيلات‌ در رشته‌ي حقوق‌، در كتابخانه‌ي يكي از وزارتخانه‌ها مشغول به‌كار شد و يك ‌سال‌ تمام‌ كتاب‌هاي آن‌جا را خواند، سپس‌ استعفا داد و براي هميشه‌ خود را وقف‌ طراحي كرد. همان روزها بود كه‌ احمد شاملو سردبير كتاب‌ هفته‌ شد و طرح‌هاي وي را منتشر كرد‌. محصص پس از تعطيلي كتاب‌ هفته‌ به‌ روزنامه‌ي كيهان‌ رفت‌ و با اين‌كه‌ اكثر آثارش‌ به‌درد نشريه‌ي خبري نمي‌خورد، اما تعداد زيادي از آثار او براي چاپ‌ خواسته شد.
محصص در سال‌ 1354 نمايشگاهي از آثارش‌ را در گالري گراهام‌ نيويورك‌ برگزار كرد.
به گمان او كه كاريكاتور،‌ هنر رپرتاژ است‌، يك‌ وقايع‌نگاري؛ من‌ آن‌چه‌ را مي‌بينم‌ مي‌كشم‌؛ به‌ نظر من‌ كاريكاتورها اسناد يك‌ عصرند؛ هم‌چنان‌ كه‌ مدارك‌ رسمي، اعلاميه‌هاي دولتي و گزارش‌هاي پارلماني نيز چنين‌اند.
بيشتر كاراكترهاي آثار محصص هميشه‌ در حال‌ رفت‌وآمد و دويدن‌ هستند؛ خودش مي‌گويد كه اغلب‌ كاراكترهاي آثار من‌ در حال‌ دويدن‌ هستند؛ من‌ تا چند سال‌ پيش‌ قادر به‌ كشيدن‌ حالت‌ دو و حركت‌ نبودم‌ و هميشه‌ فكر مي‌كردم‌ كه‌ اگر اين‌ توانايي در من‌ پيدا شود، قادر به‌ هر كاري هستم‌. اين‌ مشكل‌ سرانجام‌ حل‌ شد و حالا فكر مي‌كنم‌ كه‌ اين‌ من‌ هستم‌ كه‌ دارم‌ به‌ سوي آن‌چه‌ مي‌خواهم،‌ مي‌دوم‌. فكر مي‌كنم‌ كه‌ ناخودآگاه‌ تمام‌ حركات‌ و سكنات‌، لباس‌ و كفش‌هاي پرسوناژهايم‌ را از روي خودم‌ مي‌كشم‌. چاقي و لاغري اين‌ شيطانك‌ها هم‌ كاملا وابستگي به‌ رژيم‌ غذايي‌ام‌ دارد.