www.otagheshishei.blogfa.com
گروهی از فارغ التحصیلان قدیمی یک دانشگاه که همگی در حرفه خود آدمهای موفقی شده بودند، با همدیگر به ملاقات یکی از استادان قدیمی خود رفتند. پس از خوش و بش اولیه، هر کدام از آنها در مورد کار خود توضیح می داد و همگی از استرس زیاد در کار و زندگی شکایت می کردند.
استاد به آشپزخانه رفت و با یک کتری بزرگ چای و انواع و اقسام فنجان های جورواجور، از پلاستیکی و بلور و کریستال گرفته تا سفالی و چینی و کاغذی (یکبار مصرف) بازگشت و مهمانانش را به چای دعوت کرد و از آنها خواست که خودشان زحمت ریختن برای خودشان را بکشند.


پس از آنکه تمام دانشجویان قدیمی استاد برای خودشان چای ریختند و صحبت ها از سر گرفته شد، استاد گفت:" اگر توجه کرده باشید، تمام فنجان های قشنگ و گران قیمت برداشته شده و فنجان های دم دستی و ارزان قیمت داخل سینی بر جای مانده اند. شما هر کدام بهترین چیزها را برای خودتان می خواهید و این از نظر شما کاملا امری طبیعی است، اما منشا مشکلات و استرس های شما هم همین است.
مطمئن باشید که فنجان به خودی خود تاثیری بر کیفیت چای ندارد. بلکه بر عکس، در بعضی موارد یک فنجان گران قیمت و لوکس ممکن است کیفیت چایی را که در آن است از دید ما پنهان کند.
چیزی که همه شما واقعا می خواستید یک چای خوش عطر و خوش طعم بود، نه فنجان. اما شما ناخودآگاه به سراغ بهترین فنجان ها رفتید و سپس به فنجان های یکدیگر نگاه می کردید.
زندگی هم مثل همین چای است. کار، خانه، ماشین، پول، موقعیت اجتماعی و... در حکم فنجان هستند. مورد مصرف آنها، نگهداری و در بر گرفتن زندگی است. نوع فنجانی که ما داشته باشیم،نه کیفیت چای را مشخص میکند و نه آن را تغییر میدهد. اما ما گاهی با صرفا تمرکز بر روی فنجان، از چایی که خداوند برای ما در طبیعت فراهم کرده است لذت نمی بریم.
خداوند چای را ارزانی داشته نه فنجان را. از چایتان لذت ببرید. خوشحال بودن البته به معنی این که همه چیز عالی و کامل است نیست. بلکه بدین معنی است که شما تصمیم گرفته اید آن سوی عیب و نقص ها را هم ببینید.
درآرامش زندگی کنید، آرامش درون شما زندگی خواهد کرد.
 
*** با تشکر از یکی از اساتید عزیز بابت ایمیل این مطلب.